پى خون دى دن شرط نيست ، بلكه اگر در ضمن ده روز سه روز كامل - هرچند به صورت پراكنده - خون ببيند كافى است . ( مسأله 144 ) هر خونى كه زن ببيند به سه شرط ، در حكم حيض است : 1 - كمتر از سه روز نباشد . 2 - بيشتر از ده روز نباشد . 3 - ميان اين خون و خونى كه قبلًا ديده بود ، ده روز فاصله باشد . ( مسأله 145 ) هر خونى كه داراى سه شرط فوق باشد ، خون حيض است ، اگر چه ويژگيهاى خون حيض را نداشته باشد پس به مجرّد ديدن خون با شرايط فوق ، آن را حيض حساب مىكند ، پس اگر تا سه روز ادامه پيدا كرد ، مطمئن مىشود كهحيض است ، و اگر در كمتر از سه روز قطع شد ، معلوم مىشود كه حيض نبوده است و در اين صورت نمازهائى را كه نخوانده بايد قضا كند . ( مسأله 146 ) زنى كه خون حيض مىبيند ، اگر از نظر وقت ، عدد ، يا هر دو ، دو ماه پشت سر هم ، يكنواخت خون ببيند ، صاحب عادت مىشود . ( مسأله 147 ) زنان صاحب عادت بر سه قسمند : 1 - اگر زنى در دو ماه از نظر زمان و تعداد روزها يكسان خون ببيند ، مثلًا دو ماه پشت سر هم ، از اوّل ماه تا هفتم آن خون ببيند ، اين زن داراى عادت وقتيّه و عدديّه است . 2 - اگر زنى دو ماه پشت سر هم ، مثلًا از روز اوّل ماه خون ببيند ، ولى از نظر تعداد تفاوت داشته باشد ، مثلًا يك ماه پنج روز و ماه ديگر هفت روز باشد ، اين زن داراى عادت وقتيّه است . 3 - اگر تعداد روز يكسان باشد ، ولى از نظر زمانى متفاوت باشد ، مثلًا در يك ماه ، از روز پنجم تا دهم به مدّت پنج روز ، و در ماه ديگر ، از روز پانزدهم تا بيستم به مدّت پنج روز خون ببيند ، اين زن داراى عادت عدديّه است .